Ένα “mea culpa” δεν βλάπτει…

Σε λίγες ημέρες αναμένεται, σύμφωνα με τα λεγόμενα του αρμόδιου Υπουργού Ε. Βενιζέλου, να κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για την «Υπηρεσιακή Εξέλιξη και Ιεραρχία των Στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων», που με περισσή βιασύνη ο κ. Υπουργός ανακοίνωσε σε συνέντευξη του την τελευταία ημέρα πριν κλείσει το Α΄ θερινό Τμήμα της Βουλής. Όλοι θα περίμεναν ότι το τόσο σοβαρό για τα στελέχη αυτό νομοσχέδιο, αφού ανακοινώθηκε, θα ήταν απόλυτα έτοιμο, επεξεργασμένο σε συνέργεια με τα Γενικά Επιτελεία, λειτουργικό και αποδεκτό τουλάχιστον από την ηγεσία του στρατεύματος. Όμως στην περίπτωση αυτή συνέβη το πρωτοφανές για τις Ένοπλες Δυνάμεις, να παρουσιαστεί ένα νομοσχέδιο, στην εκπόνηση του οποίου δεν συμμετείχαν τα Επιτελεία, τα οποία εν συνεχεία κλήθηκαν με «ταχείες διαδικασίες» και μέσα στον Αύγουστο, να το σχολιάσουν για να ολοκληρωθεί μια διαδικασία άρον-άρον, ώστε να κατατεθεί με το άνοιγμα της Βουλής και ο κ Βενιζέλος να φανεί συνεπής.

Μόνο που «λογάριασαν χωρίς το ξενοδόχο» γιατί τα Επιτελεία παρουσίασαν σε ένα νομοσχέδιο 60 σελίδων, 30 σελίδες παρατηρήσεων, η πλειονότης των οποίων είναι ουσιώδεις και έχουν άμεση σχέση με την λειτουργικότητα του στρατεύματος. Μάλιστα κάποιο από τα τέσσερα Επιτελεία προτείνει το αυτονόητο που για μερικούς, όπως φάνηκε, ήταν αδιανόητο: «να συσταθεί διακλαδική ομάδα εργασίας με αντικείμενο την αποσαφήνιση και αναδιατύπωση διατάξεων του νομοσχεδίου ώστε αυτό να καταστεί λειτουργικό», γιατί απλά δεν είναι λειτουργικό. Οι ενστάσεις λοιπόν των αρμοδίων Επιτελών πολλές, αφού πληθώρα διατάξεων του πρόχειρου, όπως αποδεικνύεται, πονήματος είναι ανεφάρμοστες, όπως η θέσπιση «Συμβουλίων Μεταθέσεων», άλλες δημιουργούν καθυστερήσεις στην λειτουργία των Συμβουλίων κρίσεων των στελεχών που καθιστούν τις διαδικασίες τουλάχιστον αντιπαραγωγικές, όπως οι «ενδικοφανείς προσφυγές», άλλες είναι λανθασμένες, όπως οι σχετικές με τους ΕΜΘ και τους χρόνους παραμονής στους βαθμούς των Αξιωματικών εξ υπαξιωματικών, άλλες περιέργως απαλείφθηκαν, όπως οι διαδικασίες για την επιλογή των Αρχηγών, άλλες είναι θολές και δυσδιάκριτες όπως οι σχετικές με το Σώμα των Νομικών Συμβούλων του Στρατεύματος, κλπ, κλπ.

Κάποια θέματα είναι κατανοητό οι κυβερνήσεις να τα διαχειρίζονται με επικοινωνιακούς όρους, άλλα όμως απαιτούν την δέουσα βαρύτητα και προσοχή. Και το νομοσχέδιο αυτό ανήκει απολύτως στην δεύτερη κατηγορία. Ας το προσέξει λοιπόν ιδιαίτερα η κυβέρνηση και ας υιοθετήσει, έστω και την υστάτη, την αυτονόητη διαδικασία της σύστασης διακλαδικής ομάδας εργασίας, όπως σωστά ζητούν τα Επιτελεία. Ο χώρος των Ε.Δ. δεν είναι πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων, ας μην φοβάται η κυβέρνηση. Και τα λάθη ανθρώπινα είναι, αρκεί να τα αποδεχόμαστε και να τα διορθώνουμε…..

28-08-2010