Μη Επιτρεπτός ο Περιορισμός της ΑΟΖ των Διαποντίων Νήσων

Με πολύ μεγάλη επιτυχία διεξήχθη την Τετάρτη 28 Μαρτίου 2018 στις 20.00, στην κατάμεστη Αίθουσα του ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ Κέρκυρας, η επίκαιρη Θεματική Εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ροταριανός Όμιλος Κέρκυρας, με θέμα τους γεωπολιτικούς κινδύνους και τις προκλήσεις στο τρίγωνο Ιόνιο, Αιγαίο & Κύπρος. Κεντρικοί ομιλητές ήταν ο πρ. Βουλευτής (ΝΔ) κ. Στέφανος Γκίκας και ο Αν. Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Μιχάλης Πολίτης.

Στην τοποθέτησή του ο κ. Γκίκας παρουσίασε την σημερινή ζοφερή κατάσταση, όπως διαμορφώνεται στα Ελληνοτουρκικά, ανέλυσε τις παράλογες αξιώσεις και διεκδικήσεις της Τουρκίας και πρότεινε τρόπους για αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας. Αναφέρθηκε επίσης και στα ζητήματα της Κυπριακής ΑΟΖ και στο γεωπολιτικό, ενεργειακό «παιγνίδι» που εξελίσσεται, καθώς και στο μείζον θέμα της χάραξης των θαλασσίων ζωνών με την Αλβανία, τονίζοντας ότι είναι λανθασμένη η όποια κυβερνητική αναφορά σε «τεχνικά ζητήματα», γιατί  μπορεί να οδηγήσει σε τροποποίηση της Συμφωνίας του 2009, περιορίζοντας την ΑΟΖ των Διαποντίων Νήσων…..

Ο κ. Γκίκας στην αρχή της ομιλίας του αναφέρθηκε στα λόγια του πρ. Πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου ο οποίος είχε διατυπώσει την θέση ότι: “Η βασική πηγή προβλημάτων στο Αιγαίο είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος…”, υπονοώντας την ανάγκη από πλευράς Τουρκίας τροποποίησης του “status quo” του Αιγαίου. «Αυτή» είπε ο κ. Γκίκας «είναι η βασική αιτία των προβλημάτων μας στο Αιγαίο με την Τουρκία, η διακαής δηλαδή επιθυμία της για αλλαγή του ισχύοντος καθεστώτος.».

Στο πλαίσιο αυτό ανέφερε ότι: «η μόνη διαφορά που αποδέχεται η Ελλάδα είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των νησιών του Αν. Αιγαίου, ενώ όλα τα άλλα είναι παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας.».

Στις παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας, ο κ. Γκίκας συμπεριέλαβε: την αμφισβήτηση του νομίμου και κυριαρχικού δικαιώματος της Ελλάδας, να επεκτείνει την Αιγιαλίτιδα Ζώνη της μέχρι τα 12 ν.μ., όπως προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας, την αμφισβήτηση του εύρους του Ελληνικού Εθνικού Εναέριου, την αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας επί νησιών ακόμη και κατοικημένων, την αμφισβήτηση των θαλασσίων συνόρων, την αμφισβήτηση των αρμοδιοτήτων της Ελλάδος εντός του FIR Αθηνών, την αμφισβήτηση επίσης των αρμοδιοτήτων της Ελλάδας για θέματα Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο και τέλος την απαίτηση της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Πρόσθεσε δε ότι: «Όλο αυτό το διάστημα, η Άγκυρα ανεβάζει το θερμόμετρο, δεσμεύοντας συνεχώς θαλάσσιες περιοχές με την έκδοση NAVTEX και με την πραγματοποίηση Ασκήσεων. Το έκανε ακόμη και στις αργίες, παρότι η διμερής Συμφωνία για τα Μ.Ο.Ε. προβλέπει ότι δεν θα διεξάγονται Ασκήσεις κατά τη διάρκεια των κυριότερων εθνικών και  θρησκευτικών εορτών.».

Στο θέμα της τουρκικής προκλητικότητας, ο κ. Γκίκας παρουσίασε συγκεντρωτικά στοιχεία των παραβιάσεων του Εθνικού Εναερίου χώρου (ΕΕΧ) από Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη και αντίστοιχα των Εθνικών Χωρικών Υδάτων (ΕΧΥ) από τουρκικά πλοία, που δείχνουν μια τεράστια αύξηση των προκλήσεων τον τελευταίο χρόνο σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια (3317 Παραβιάσεις ΕΕΧ και 1998 Παραβιάσεις ΕΧΥ το 2017, έναντι 1671 και 414 αντιστοίχως το 2016!)

Στο ερώτημα τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα?, ανέφερε ότι απαιτείται:

«Σοβαρή και ψύχραιμη πολιτική αντιμετώπιση, ενίσχυση της Αποτροπής, ισχυρή στρατιωτική παρουσία, άμεση ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, αποφασιστικότητα, ετοιμότητα, εγρήγορση, ξεκάθαροι και γνωστοί εκ των προτέρων Κανόνες Εμπλοκής, ενίσχυση Συμμαχιών, περαιτέρω προσέγγιση με ΗΠΑ, Ισραήλ, Αίγυπτο, κ.α., ενεργοποίηση των μηχανισμών της ΕΕ, διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας με την Ρωσία και γενικότερη ευαισθητοποίηση του Διεθνούς Παράγοντα γιατί πολύ απλά το Διεθνές Δίκαιο είναι με το μέρος μας.». Τόνισε πάντως ότι αν προκληθεί Εχθρική Πρόκληση/Ενέργεια, θα πρέπει να απαντηθεί αναλόγως, γιατί: «η εικόνα του αυτόματου πιλότου που παρουσίασε η κυβέρνηση Τσίπρα στα προηγούμενα “επεισόδια”, εκλαμβάνεται από την Τουρκία ως αδυναμία και άρα απαιτεί ολοένα και περισσότερα…».

Στα ζητήματα των Ελληνοαλβανικών σχέσεων ανέφερε ότι: «η πορεία προς την Ευρώπη είναι μια μακροχρόνια προσπάθεια που στο τέλος μπορεί να αποφέρει πολλά ποιοτικά και ποσοτικά οφέλη, αλλά για να επιτευχθεί αυτό στην περίπτωση της Αλβανίας απαιτείται ο πλήρης σεβασμός των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου, ο σεβασμός των μειονοτήτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η αντιμετώπιση των φαινομένων διαφθοράς και φυσικά η οριοθέτηση των Θαλασσίων Ζωνών μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας.».

Επί του τελευταίου, επεσήμανε ότι είναι λανθασμένη η πρόσφατη αναφορά στη Βουλή του ΥΠΕΞ Νίκου Κοντζιά σε «τεχνικά ζητήματα» στο θέμα της χάραξης των θαλασσίων ζωνών με την Αλβανία, γιατί  μπορεί να οδηγήσει σε τροποποίηση της Συμφωνίας του 2009, περιορίζοντας σημαντικά την ΑΟΖ των Διαποντίων Νήσων, γεγονός «μη επιτρεπτό» όπως ανέφερε…..