Ποιός είναι τελικά ο «καπετάνιος που εγκατέλειψε το πλοίο

Από την έκθεση Θεσσαλονίκης του 2008, τότε που ξεκίνησε η ραγδαία πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή, ο Γιώργος Παπανδρέου ζητούσε επίμονα προσφυγή στις κάλπες για «να απαλλαγεί ο τόπος από μια ανίκανη κυβέρνηση» όπως έλεγε. Όλοι οι Έλληνες πολίτες θυμούνται ότι μετά τις Ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, μεσούσης της οικονομικής κρίσης που ταρακουνούσε συθέμελα όλα τα κράτη της Ευρώπης, ο Γιώργος Παπανδρέου και τα «εξαπτέρυγά» του συνεπικουρούμενοι από τα μεγάλα ΜΜΕ, ζητούσαν επιτακτικά και άμεσα εκλογές, θέτοντας το αντιδημοκρατικό δίλημμα «ή τώρα εκλογές, ή τον Φεβρουάριο του 2010 δεν θα ψηφίσουμε τον Πρόεδρο και θα σύρουμε τον Καραμανλή σε εκλογές». Τότε ο Κώστας Καραμανλής έχοντας την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 151 βουλευτών – και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε – αφού προσπάθησε να ζητήσει εθνική συναίνεση για την οικονομία αλλά βρήκε την απόλυτη άρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, γιατί τότε «λεφτά υπήρχαν», και αντιλαμβανόμενος ότι η συνεχιζόμενη εκλογολογία παραλύει το κράτος και βαθαίνει την κρίση, είπε την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες και προκήρυξε εκλογές 5 μήνες νωρίτερα από την ημερομηνία των εκλογών που έθετε με το εκβιαστικό του δίλημμα ο κ. Παπανδρέου. Από τότε και μέχρι πριν λίγες μέρες, στην πολιτική ρητορική του ΠΑΣΟΚ, ο Καραμανλής ήταν ένας «δραπέτης», ένας «καπετάνιος που εγκατέλειψε το καράβι που βουλιάζει», ένας «δειλός Πρωθυπουργός» και άλλα τέτοια φαιδρά που λέγονταν άκριτα όλο αυτό το καιρό. Ξαφνικά, μέσα σε λίγες ώρες ο Γιώργος Παπανδρέου φέρεται αυτός έτοιμος να «εγκαταλείψει το καράβι», να «δραπετεύσει», και να σύρει τη χώρα σε εκλογές, όχι όμως για «να απαλλαγεί ο τόπος από μια ανίκανη κυβέρνηση» γιατί είναι η δική του, αλλά γιατί, αν δεν ψηφίσουν οι Έλληνες πολίτες τους συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές εκλογές, «δεν θα υπάρχει η απαραίτητη πολιτική σταθερότητα για τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων» και του θεάρεστου – προσθέτουμε εμείς – κυβερνητικού έργου που μέσα σε 13 μήνες έχει φέρει την απόγνωση και την απελπισία στους Έλληνες.

Έτσι, πολύ απλά, η χώρα μέσα από ένα νέο εκβιαστικό δίλημμα, μπαίνει σε προεκλογική διαδικασία που αυτή τη κρίσιμη ώρα είναι καταστροφική για το τόπο. Είναι πρωτοφανές – γι’ αυτό και αφελές να το πιστέψουμε – ότι μία κυβέρνηση που προέρχεται από τη μεγαλύτερη νίκη της τελευταίας 20ετίας, που διαθέτει ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με μία Αξιωματική Αντιπολίτευση που δεν ζητάει εκλογές αλλά αλλαγή πολιτικής, με διεθνείς συγκυρίες εξόχως αρνητικές, βάζει τη χώρα τόσο εκβιαστικά και επιπόλαια σε περιπέτειες που μπορεί να αποβούν καταστροφικές.

Η αλήθεια είναι, όπως όλα δείχνουν, ότι ο κ. Παπανδρέου πήρε αυτή την τραγική για τη χώρα απόφαση γιατί αυτά που έρχονται, αυτά δηλαδή που θα μας επιβληθούν «άνωθεν», τόσο στο επίπεδο της οικονομίας, όσο και κυρίως στο επίπεδο των Εθνικών μας θεμάτων, θα είναι πολύ «βαριά» για να τα αντέξει ο Ελληνικός λαός. Θα είναι πολύ «βαριά» για να τα αντέξουν οι ίδιοι οι υπουργοί και βουλευτές του. Ήδη ακούγονται πολλά για «συνδιαχείριση» του Αιγαίου, για «ειδικό καθεστώς» στο Καστελόριζο, για μη «εθνικά σωστή» και αποδεκτή λύση στο Κυπριακό και στο Σκοπιανό, κλπ, και βεβαίως για νέα επώδυνα οικονομικά μέτρα που θα επιβάλλει η Τρόικα και το Μνημόνιο, μετά τον εκτροχιασμό των οικονομικών στόχων της κυβέρνησης. Οπότε επιλέγει την «ηρωική» έξοδο, αδιαφορώντας για τη ζημιά που θα προκαλέσει στη χώρα, μπρος στο τεράστιο – μέχρι πολιτικού αφανισμού – πολιτικό κόστος που θα υποστεί στην αντίθετη περίπτωση. Άλλωστε μετά τις εκλογές δεν θα προκύψει μονοκομματική κυβέρνηση, τα σενάρια για κυβερνήσεις συνεργασίας, ακόμη και για οικουμενικές κυβερνήσεις, δίνουν και παίρνουν, οπότε το πολιτικό κόστος θα είναι μοιρασμένο.

Όμως στη συνείδησή του, ο Έλληνας πολίτης ιστορικά, αντιμετωπίζει με συγκεκριμένο τρόπο ανάλογες καταστάσεις. Επιβραβεύει πάντα εκείνον που πέφτει μαχόμενος για την σωτηρία της Πατρίδας και λοιδορεί τους υποχωρούντες. Ας προσέξει λοιπόν ο κ. Παπανδρέου, γιατί αν επιλέξει την έξοδο τότε οριστικά και αμετάκλητα πια, «δραπέτης» δεν θα είναι ο Κώστας Καραμανλής που τόσο έντεχνα η προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ διατυμπανίζει ένα χρόνο τώρα, αλλά ο ίδιος, και αυτό πρέπει να το σκεφτεί πολύ σοβαρά, τουλάχιστον για την υστεροφημία της Δυναστείας.

19-11-2010